Archive for September, 2010

Kamba Ramayanam – 1

September 27, 2010

 Kamba Ramayanam

 Ref: Tamil Virtual Academy –  http://www.tamilvu.org/

Kamba Ramayanam, as popularly known, is composed by Kambar, who is dated between 855 and 1185 AD. The name given to the work by the poet is RAmAvathAram. He has followed the original work of Valmiki Ramayanam closely. It is revered as one of the major pieces of Tamil literature along with Thirukkural and SilappadhikAram. For more information the website above may be referred to.

Many thousands of Tamils would have enjoyed the emotions of the story of Rama as told by Kambar. Many hundreds of Tamils would have enjoyed, in addition, the beauty of Tamil language as handled by Kambar. Many people would have also enjoyed the poetic beauty and imagination of Kambar. It is as though, the nectar (of Ramayana) is stored in a gold cup (in the form of  Tamil language) which itself is decorated with diamonds (of beautiful Tamil Poetry). Myself, being just an insect, happened to squat on the edge of this dazzling cup and to lick a few traces of this nectar. In the following series of articles, I propose to share my delight with others.

In this first post, four verses are presented. They are describing the way Sita was decorated in preparation for her marriage with Lord Rama,. The verses and the summary in Tamil were taken from the above quoted site. The summary in English is mine.

Thanks to http://www.suratha.com/reader.htm for enabling conversion of the Tamil Texts to Unicode.

பால காண்டம்

கோலம்காண் படலம் 

1223 – தோழிமார் சீதையைச் சூழ்தல் 

பரந்த மேகலையும் கோத்த

                                         பாத சாலகமும் நாகச்

சிரம் செய் நூபுரமும் வண்டும்

                                          சிலம்பொடு சிலம்பி ஆர்ப்பப் 

புரந்தரன் கோல் கீழ் ஆனோர்

                                          அரம்பையர் புடைசூழ்ந்து என்ன 

வரம்பறு சும்மைத் தீம் சொல்

                                           மடந்தையர் தொடர்ந்து சூழ்ந்தார்

பரவின மேகலையாகிய இடையணியும், கோக்கப்பட்ட பாத சாலகம் எனும் காலணியும், பாம்பின் தலைவடிவில் முகப்புடைய நூபுரம் என்னும் காலணியும்,  கைவளையல்களும் காற்சிலம்பும் ஒலித்து ஆரவாரமுண்டாக்க; இந்திரன் ஆட்சிக்குட்பட்ட அரம்பை  முதலிய தேவப் பெண்கள் பக்கங்களில் சூழ்ந்துவந்தாற் போல; அளவு கடந்தவர்களாய், இனிய ஒலிக் குதலைச் சொல்லினராய். தோழிப் பெண்கள் பலர், பிராட்டியின் மருங்கே இடையீடின்றிச் சூழ்ந்து சென்றனர். 

Resembling the dancers of the heaven in King Indra’s court, the friends of Sita were surrounding her all the time. They were wearing broad waist bands, bejeweled footwear, cobra shaped armlets and beaded anklets, all jingling together along with their sweet giggles. 

1204 – சீதையைத் தாதியர் அணிசெய்தல் 

அமிழ் இமைத்துணைகள் கண்ணுக்கு

                                       அணியென அமைக்குமா போல்

உமிழ் சுடர்க் கலன்கள் நங்கை

                                       உருவினை மறைப்பது ஓரார் 

அமிழ்தினைச் சுவை செய்து என்ன

                                      அழகினுக்கு அழகு செய்தார் 

இமிழ் திரைப் பரவை ஞாலம்

                                      ஏழைமை உடைத்து, மாதோ! 

(கண்கள்) மறைதற்குக் காரணமான இரண்டு  இமைகளும் அக்கண்களுக்கு அழகென்று (இறைவனால்) அமைக்கப்பட்டிருப்பது போல;  (சீதைக்கு  அணிசெய்யும்  மகளிர்) ஒளிவீசும் ஆபரணங்கள் சீதையின் (அழகிய) வடிவத்தை மறைக்கும் என்னும் உண்மையை உணராதவர்களாய்;  (இயல்பாகவே, அத்துணைச் சுவைகளையும்    பெற்றிருக்கிற) அமிழ்துக்கு. (கற்கண்டு சர்க்கரை முதலியவை  கொண்டு) மேலும் சுவை கூட்டும் முயற்சியைப் போல; (இயற்கையிலேயே பேர்  அழகுவாய்ந்த சீதையெனும்) அழகிற்கு (மேலும்  புதிதாக) அழகு  செய்யத் தொடங்கினார்கள்;  அலை ஒலிக்கும் கடல்சூழ்ந்த இந்நிலவுலகத்து  மக்கள் (நன்மை புரிவதாக  நினைத்துப் பிழைபுரியும்) அறியாமையுடையவர்களே.     . 

Though the eye-lids cover the eyes, they are considered ornamental to the eyes. Same way the sparkling jewels hide her youthful body. Totally unaware of this, just like the futile attempt of adding taste to the already sweet divine nectar, the maids are trying to beautify, the already beautiful (Sita). It was appalling to see the ignorance of the people living in this world covered by the seas. 

1208 – கழுத்தணி அணிதல் 

கோன் அணி சங்கம் வந்து

                                    குடி இருந்த அனைய கண்டத்து

ஈனம் இல் கலன்கள் தம்மில்

                                   இயைவன அணிதல் செய்தார்

மான் அணி நோக்கினார்தம்

                                  மங்கலக் கழுத்துக்கு எல்லாம் 

தான் அணி ஆன போது,

                                 தனக்கு அணி யாது மாதோ?

தலைவனான  திருமால் தாங்கும் சங்கு (இங்கு) வந்து  குடியிருந்தாற் போன்ற (சீதையின்) கழுத்தில் குற்றமற்ற ஆபரணங்களில் பொருந்துவனவற்றைப் பூட்டினார்கள்; மானின் விழிகளையுடைய (உலகத்து) மங்கையர் மாங்கலிய நாணோடு கூடிய கழுத்துகளுக்கு எல்லாம்;  (திரு என்னும் அடையோடுகூடித் திருமாங்கல்யம் என்று) தானே ஓர் ஒப்பற்ற அலங்காரமாய் இருக்கும்போது;  தன் கழுத்துக்கு ஏற்ற அணியாவது எது? (ஒன்றும் இல்லை.)

Her neck looks like it (already) wears the white conch normally worn by Vishnu. (Still) more of such choicest of the spotless jewels were worn, by maids, on her neck. The women of this world, with beautiful deer-like glances, wear around their necks. Sita’s images as holy ornaments. Then what else can be an ornament for her (neck)?

1219 – பிராட்டிக்குக் காப்பிடுதல் 

நெய் வளர் விளக்கம் ஆட்டி, 

                                நீரொடு பூவும் தூவித், 

தெய்வமும் பராவி, வேத

                               பாரகர்க்கு ஈந்து செம்பொன்

ஐயவி நுதலில் சேர்த்தி,

                               ஆய் நிற அயினி சுற்றிக், 

கைவளர் மயில் அனாளை

                               வலம் செய்து காப்பும் இட்டார். 

(அணிசெய்து முடித்த தோழியர் பிராட்டிக்குக் கண்ணேறு படும் என்று) நெய் நிறைந்த விளக்கொளியைச் சுற்றிக்காட்டி, புனித நீரினோடு கூடிய பூக்களையும் முன்னால் இறைத்து; தெய்வத்தினையும் வழிபட்டு, வேதங்களைக் கரைகண்டறிந்த  அந்தணாளர்க்குச் தானம் அளித்து;  செம்பொன் போன்ற சிறுவெண் கடுகின் பொடிகளை நெற்றியில் தீற்றி, ஆராய்ந்தெடுத்த செந்நிற ஆலத்தி நீரைச் சுழற்றி; கைகளினால் எடுத்து வளர்க்கப்பட்ட மயிலைப் போன்ற பிராட்டியை வலப்புறஞ் சுற்றிக் காப்பு நாணையும் இட்டனர். 

The maids showed ghee-lamp to her. They showered on her, flowers and scented water. They prayed to God. They gave charity to brahmins steeped in vedic knowledge They sprayed golden dust on her fore-head. They surrounded her with saffron colored arati. Went around the peacock-like Sita and cast the evil eyes away by putting saffron on her forehead.

I am not sure whether my English summary did justice to the beauty of Kambar’s poetry. Here is one more attempt to bring out its beauty. Smt Gowri Nagarajan set these verses to music as a part of a dance opera enacted by students of Sri S. Natarajan of Melattur Bhagavata Mela. (I need to write about Sri S. Natarajan and Melattur Bhagavata Mela in a separate post). The verses have been tuned into popular ragas, Vasantha, Kalavathi and Maduvanthi. You may listen to the musical version of these poems by clicking below.

Azhakinirku

Advertisements